Geçti artık; gün döndü, kerahat vakti çoktan girdi. Sevinci, hüznü paylaşacak, yaşamı ortak kılacak bütün mübahların  vakti  bitti.  İçimin bahar  şenliğinde çalan davullar sustu. Gönüllü, aldanmaya  meyyal   bir karış…

Hayat bazen öyle acımasızdır ki. Vahşi doğa bile daha cömerttir hayat karşısında. Hayatları bu denli çekilmez yapanlar nelerdir ya da kimlerdir? Elbette insanoğludur. Bana göre temeli de güzel ahlak…