Cemre düştü; havaya, suya ve nihayet toprağa. Havaların ısındığının habercisi olan cemreler, aynı zamanda baharı da müjdeleyen habercilerdir.  Mevsimin yeni bir dönemece girdiğinin sinyallerini veren ve yeni başlangıçlara göz kırpan tazeliğiyle! Tabiatın kış uykusundan uyanarak canlanma belirtilerini gösterdiği, renkli gelinlik giyme mevsiminin ön işaretçileri cemreler… Evet cemre, havanın ve suyun ardından nihayet, toprağın da ısınması…

Kışta kalmakla bahara geçmek arasında kararsız olan insanların iç dünyasına benzer bu günler. Her olaydan, mevsimden, havadan, iklimden, aydan, yıldan ve zamandan anlam çıkarmak mı güzeldir yoksa bunlardan yoksun bir tefekkürsüzlük mü? Bazı duygulardan yoksunluk bir avantaj haline gelebilir mi acaba? Kar yağdığında, güneş açtığında mevsim örtüsünden soyunduğunda ya da yeşil elbise giydiğinde, sular eriyip…

Gönüllerin merhametle dolup taştığı, ruhların aydınlandığı kutsal bir zamandayız. Ayların sultanı Ramazan, gökyüzündeki hilalin incecik ışığıyla beraber geldi. Zihnin derinliklerinden doğan kıvılcımın huzuru, kalplerdeki karanlığı aydınlatarak umut ışığıyla iklimimizi kuşattı. Zamanın ipekten bir perde gibi inceldiği, gecenin kalbinde göklerin yere eğildiği bir kutlu ay. İnsan ruhunun kendini yeniden hatırladığı, yeryüzünün sessiz bir teslimiyetle semaya yüz…

Aidiyet insanın tabiatında var olan bir duygu.  Etrafımıza şöyle bir baktığımızda her kesim ve kademeden insanın kendisini bir yerlere ait hissettiğini görürüz. Tabi ki bu ait oluşla da gurur duyduklarını.  Kimi zaman meslek aidiyeti ön plana çıkarken, kimisinde spor aidiyeti, bazen de memleket aidiyeti ön plandadır insanların ifadelerinde. Evet, insan kendini bir yere ait hissetmediği…

Sevmeyi bilen insan, sadece bir kalbi değil bir dünyayı onarabileceğini de bilir. Çünkü sevgi dediğimiz şey, dudaktaki hafif bir kelime değildir. Emek, cesaret, bedel, vefa ve sadakat ister. Kaçtıkça büyüyen, ertelendikçe ve ihmal edildikçe çürüyen bir sorumluluktur o…Sevilmeyi ve sevebilmeyi gerçekten öğrenebilseydi yahut gerçek sevginin nasıl bir şey olduğunu bilebilseydi insan keşke. Korkak olmadan duygulanabilseydi…

Bir yüzü soğuk, öbür yüzü ise sıcakların habercisidir. Kıştan bahara doğru tıpkı deryalardan sahilin görünmesi gibidir. Güneşine rağmen soğukluk, soğuğuna rağmen bir sıcaklık hüküm sürer. Çünkü cemreleri misafir eder bünyesinde. İçimizi ısıtır yavaştan yavaştan. Lakin umuda ve bahara bakan yüzüdür size sıcak görünen. Öbür yüzünün soğukluğuna karşı dikkati elden bırakmamak lazımdır. Hava koşulları aldatmasın sizi.…

Hayat bazen öyle acımasızdır ki. Vahşi doğa bile daha cömerttir hayat karşısında. Hayatları bu denli çekilmez yapanlar nelerdir ya da kimlerdir? Elbette insanoğludur. Bana göre temeli de güzel ahlak sahibi olmayış ve sevgisizliktir. İnsanı insan zorluyor. Herkesin kendince haklı gerekçeleri var tabii ki. Anlayışsızlık, bencillik ve sevgisizlik görenler azcık bir güç ve imkânla buluştuklarında en…

İçinde bulunduğumuz kutlu üç aylar mevsiminin önemli gecelerinden olan Berat Kandili, huzura kapı aralayan manevi ikramların yağmur gibi yağdığı, diğer zamanlarda bir daha ele geçmeyecek fırsatlardandır. Bu gecede gönüller aynı yere açılır, diller benzer münacatlarda bulunur ve gözyaşı ile sulanan seccadeler, günahlarına pişmanlık duyan gönülleri resmeder. Kandil gecesi, Ramazan ayı başta olmak üzere Kadir Gecesinin…