Ömür takvimimizde yine bir yılı sona erdirdik.Takvim yaprakları bir bir koparken yılın son gününe ardından yeniye de ulaştık.Bu yılda havai fişekler gök kubbeyi aydınlatmaya yetti de içimizi aydınlattı mı?İnsanlar bir geceliğine de olsa eğlencelerin en çılgınını yaşadı belki de!Yurt içi yurt dışı bir sürü olay ekranları doldurdu yine.Yılın en’leri haberleri, yangın haberleri, içkili araç kullananlara…

Bir takvim yılını daha geride bırakıyoruz. Geçtiğimiz yıl bu zamanlar bizi nelerin beklediğinden habersizdik. Bir meçhuldü gelecek olan yıl. Şimdi gelip geçti bile daha önce gelip geçenler gibi. Neler getirdi, neleri alıp götürdü. Neleri verdi ya da aldı? Veya ne hediye etti de hemen çekip aldı elimizdin, dilimizden ve gönlümüzden. Zaman gençlikte geçmez iken, şimdi…

Hayat akıp gider tıpkı su gibi. Akarken içine nice yaşanmışlıklar sığdırır. Acısı tatlısı, sabrı tahammülü, isyanı öfkesi ile. Hayal kırıklıkları veya sürprizleriyle. Su çok şeye misaldir edebiyatta ve güncel literatürde. Su gibi aziz olmak. Sudan sebepler. Aka aka su yolunu bulur. Sular geriye akmaz. Suyu bile ıslatmak, bir bardak suyu nasip oldu-olmadı gibi sözler manidardır…

Sanayileşme, Avrupa Birliği, kentleşme ve küreselleşme gibi yeniçağ düzenleri, birçok aşınmayı da beraberinde getirmedi mi? Maddeci anlayış, kapitalizmi, emperyalizmi, sömürgeyi doğurmadı mı? İnsanlar teknolojik gelişmelere rağmen yalnızlaşmadı mı? Tüm aşınmalar ruhsuzlaştırmadı mı dünyayı. Beraberinde gelen ahlaki erozyonla sosyal hayatlar da her gün, çözüntü içine girmekte. Toplumların hızlı bir şekilde değişen yüzü, ortalıkta değer yargıları adına…

Medyayı takip edin. Çevrenize şöyle bir bakın. Trafikteki insanların tutum ve davranışlarını izleyin. Çalışma hayatındaki tutum, davranış ve güvensizliklere bir bakın. Diğer bir insan en küçük hata yaptığında, kendisini azcık haklı hissedenlerin tepkilerini hele bir görün. Cinnet halinde olanını mı ararsınız, kavga dövüş çıkartanları mı? Kul hakkına girenleri mi ararsınız evini ocağını batıranları mı? Zulüm…

Madem ilkbahardaki doğum gibi kalamıyor insan, madem yaz mevsimindeki gibi gençlik misali mukavemetli olamıyor insan… O zaman; yaşlılığımızı yüzümüze vuran hazan günlerinin ölüme bir hsolmayan hazanatırlatma olduğu, gelecek olan kışla hayatın duracağının habercisi olan mevsimlere kulak verelim. Mevsimler bir kıssa ise şayet, bizim de alacağımız bir hisse vardır elbet! İklimlerin sürekli tekrarlanıyor olması bir hayat…

Altın kadar değerli olmasa da iktisat açısından kıymetli bir yatırım aracı olarak piyasa belirleyicidir. Ondan birikim de yapılır takı ve süs eşyası da. Geçmişte para birimi olarak da kullanılmıştır, bugün bir kazanç kapısıdır da. Elbette gümüş madeninden bahsediyorum. Sessiz bir asaletin, parıltılı ama gösterişsiz bir zarafetin adıdır o. Altın gibi bağırmaz, elmas gibi keskin değildir.…

Sınırsız bir boşluktur bazen. Karanlık bir sığınak kimisinde. Rengârenk bir aldatmacadır çoğunlukla da. Başını her kaldırdığında buluştuğun uçsuz bucaksız bir mekân. Bulutların ötesi. Dinginlik armağan eden mavilik atlası. Denizi andıran hırçınlığın aksedişi. Nelerimize şahit olmaz ki? Büyük bir göz gibi yukarıdan izler bizi. Çocukluğumuza, yaramazlığımıza tanıktır. Hırslarımıza ve kavgalarımıza şahit, anlamlı anlamsız yaşayışlarımıza da. İyilik…