Sadece başı dumanlı dağların derdi değildir kasvet. Dert küpü her omuzun üzerine düşmüş yüktür de aynı zamanda. İnsan, tek bir çizgi üzerinde yürüyen ya da bir şebeke hattının tek başına uzanmış hat teli de değildir. Adeta fiber optik kablo misalidir. Ya da topak halindeki yumağın dağılmış hali gibi. Bazen de bir dikenli tel topağının dağılmış…

Hayat bir mekteptir kâinatı koynunda taşıyan. Bir kitaptır bize nasıl yaşanılacağını okuyan. Bizim bize okuduğumuz değil, bilakis bize bizim kim ve ne olduğumuzu ve nasıl olmamız gerektiğini ifade eden…Doğduğumuz andan itibaren hangi rollerle denemiyor ki bizi? Önümüze koyduğu bu roller, hayat gerçeğini kavrayıp anlamamızı ve bu bilinçle yaşamamızı sağlayan sınavlar zinciri adeta. Belki de böyle…

İnsanın iç dünyası kocaman bir alem. Sürekli hisler üretiyor. Bu hissiyatın tepkileri kimi zaman dışa yansıyor kimi zaman da yutkunuluyor. Çalkalanıp duruyor insan med-cezir gibi. Hislerimiz insanı geliştiriyor. İnceltiyor ve derinleştiriyor. O hal üzerinde kaldığımız sürece farklı dehlizlerde yol alıyoruz. İnsan olmanın ve farklı yönlerimizi keşfetmenin mutluluğu bizlere eşlik ediyor. Bazen de maddi dünyaya ağırlık…

Ehil olan insanlarla istişare, onların görüşlerinden faydalanma hayatın zararlarını en kestirme yoldan azaltır. Hakikati bulmak isteyen kimse illaki ehline müracaat etmeli. Müsteşar (istişare edilen) ehil olduğu kadar konusuna vakıf, davasında samimi, sözüyle özü bir olmalıdır. Kişiler kendi alanında uzman olsalar da başka alanlarda yetersiz olabilirler. Bir doktordan çiftçilik konusunda, bir bakır ustasından göz rahatsızlığı ile…

Kuru bilgiyi belirgin, açık, anlamlı ya da istifade edilebilir yapan irfandır. İrfanı, olgunluk tanımlaması ile karşılarsak, sanıyorum ki bu tanımda yetersiz kalır ve kuşatıcı olmaz düşüncesindeyim. İrfan dediğimiz mana, sadece zihni olgunluk kazanmaktan öte bir kapsayıcılığı da hüviyetinde barındırır. Bana göre irfan, bir şuurlanma olayıdır ki; ahlaki olgunluğu, bilinçliliği, erdemliliği ve kültürlülüğü de içine alacak…

Gurbet ne zaman biter, dönüş hangi zamana gizlenmiştir bilinmez. Meçhul bir yarın beklentisidir gurbet insanının hasretliği. Gurbet insanının yüreği yaralı, gözleri fersizdir. Her halden bir anlam çıkarır. Duygu insanıdır Anadolu’nun çilekeş gurbet yolcusu. Her manzara bir ibrettir ona. Daha bir hassastır yürekler, memleketten uzakta yapabilirim sandıkça gurbet duygusu esir alır onu. Rüzgâr başka konuşur, akan…

Hayat dediğimiz gerçeklik, belli bir zaman dilimi içerisinde yerküredeki yaşama şartlarımızı bize sunan, içinde bulunduğumuz ve yaşamak zorunda olduğumuz bir süreçtir. Ömür takviminde işte bir dönemi daha geride bırakmak üzereyiz! Tam da uygun bir zaman; hayatı gözden geçirebilmek ve iç gözlem yapabilmek adına… Yoksa hayat hengâmesi ve koşuşturmacalarımız, böyle bir iç gözlem yapmaya müsaade etmiyor.…

İnsan anatomi olarak mükemmel bir tabiatta yaratılmış. Ancak vücut ülkesine geliştirilmesi gereken birtakım cihazatlar da yerleştirilmiş. Bir yönü melek olmaya davet ederken insanı, öbür yönü de kural tanımaz isyansal bir isteğe zorluyor. Bu açıdan bakıldığında; her bünyede arızalı bir yön bulunmaktadır dikkat edilmesi gereken. Evet, insan melek gibi kusursuz bir itaat üzerine yaratılmadığından onun iç…