Yaşanan çeşitli anlar vardır hayatta sabit izler bırakan. Silinmez, kazınmaz her dokundukça, her baktıkça kendini hatırlatan cinsten. Dehşetli, sarsıcı, hüzünlü veya hatırlandıkça kıymık gibi yürek sızısı olan. Böyle zamanları nasıl savuşturursunuz? Sanatla, edebiyatla, icatla veya mucit tarafınızı ön plana çıkartarak. Yahut da hayal kurarak ruhunuzu dinlendirecek bir başka işle oyalanırsınız. Böylelikle kendinizi eğitir, dehşetlerinizi dindirirsiniz.…

Bir arada yaşamamızı zorunlu kılan hayat, çeşitli vesilelerle birlikler kurmamızı da sağlıyor. Ticari ortaklıklar, okul arkadaşlıkları, oyun arkadaşlıkları, duygusal beraberlikler, iş arkadaşlıkları, dostluklar, evlilikler vb. Hepsi de bir iletişimin, bir ilişkinin maddi, manevi ve duygusal neticeleri olarak karşımıza çıkıyor… Bu ilişkiler içinde hangi kategoride bulunursak bulunalım, bizi yanılgıya düşüren veya hayal kırıklıkları yaşatan insanları tanıma…

Bizzat yüce yaratıcımız tarafından kıymetlendirilerek inananların yüksek kazancına vesile kıldığı mübarek gecelerden birisidir Miraç Kandili. Kısacık ömrümüzde böylesi ihsan edilmiş vakitler değerlendirilmeye şayandır. Yapılan her fiilin misli ile karşılığının verildiği sahih kaynaklarda rivayet olunmaktadır. Üç ayların misafir ettiği bu mübarek zamanlardan maksat, kişinin yetersiz denilebilecek ömründe yetiştiremediği salih amelleri, faydalı ve sevap kazandırıcı ibadetlerin meyvesine…

Belli bir ahenk içinde yağıyor kar. Bazen sakin, bazen hızlı ve hırçın, kimi zaman da lapa lapa… Her bir tanesi bir diğerine benzemeyen ve her taneciğinin bir melek tarafından indirildiğine inanılan… Evet, coğrafyamızı kaplayan kar, bizleri temiz manzaralara tanıklık ettirdi. Keşke uzun ömürlü olabilseydi, böylesi karlı manzaraların hayatımızı kuşattığı süre. Perdeyi aralayıp, sokak lambasının aydınlığında…

İnsanın yüreğine düşen bir sonbahar yaprağı gibidir vedalar. Hafifçe sallanır, bir an havada asılı kalır ve nihayet toprağa dokunduğunda, geride bıraktığı hüzün, sararmış bir anıya dönüşür.Belki de hayat, bize en çok vedalarla öğretir ayrılığın dilini. Çünkü her el sallayış, her son bakış, içimizdeki bir parçanın sessizce göç etmesidir.Camdan süzülen güneş ışığıyla aydınlanan yüzler artık geçmişte…

Malatya Lisesinde yöneticilik yapmakta iken yazdığı fikri yazılar nedeniyle dönemin siyasilerinin hedefine giren Arif Nihat, zamanın Milli Eğitim Bakanının gadrine uğrar. Bu yüzden idarecilik dönemini fazla sürdüremeyerek tekrar edebiyat öğretmenliğine döndüğünü ve Edirne’ye tayin edildiğini tarihi vesikalardan anlıyoruz. Hayatının bu zaman dilimine memuriyetteki sürgün yılarlı da denilebilir. Adana halkının yoğun isteği üzerine 1950 seçimleriyle Demokrat…

Ömür takvimimizde yine bir yılı sona erdirdik.Takvim yaprakları bir bir koparken yılın son gününe ardından yeniye de ulaştık.Bu yılda havai fişekler gök kubbeyi aydınlatmaya yetti de içimizi aydınlattı mı?İnsanlar bir geceliğine de olsa eğlencelerin en çılgınını yaşadı belki de!Yurt içi yurt dışı bir sürü olay ekranları doldurdu yine.Yılın en’leri haberleri, yangın haberleri, içkili araç kullananlara…

Bir takvim yılını daha geride bırakıyoruz. Geçtiğimiz yıl bu zamanlar bizi nelerin beklediğinden habersizdik. Bir meçhuldü gelecek olan yıl. Şimdi gelip geçti bile daha önce gelip geçenler gibi. Neler getirdi, neleri alıp götürdü. Neleri verdi ya da aldı? Veya ne hediye etti de hemen çekip aldı elimizdin, dilimizden ve gönlümüzden. Zaman gençlikte geçmez iken, şimdi…